One day tours and treks to Humantay Lake all begin in Cusco. Breakfast is enjoyed in a village along the way, before arriving at the campsite and at the base of the trail. It is then that the 1.5 to 2-hour walk to the lake begins. The walk adds 350 meters on to your existing height of 3850 meters, taking you to the staggering height of 4,200 San Pedro de Atacama, Chile. For travelers crossing South America south to north, San Pedro de Atacama is a very popular spot for crossing the border between Chile and Bolivia. This charming town surrounded by volcanoes and exotic landscapes is full of agencies offering one-night or two-night tours to Salar de Uyuni. Salar de Uyuni ( salar is salt flat in Spanish) is currently the world’s largest salt flat at 10,582 square kilometers (4,086 sq mi). Actually, some 30,000–42,000 years ago, the area was part of a giant prehistoric lake, Lake Minchin. When it dried, it left behind two modern lakes and two major salt deserts, Salar de Coipasa and the larger Inicio: Día 1 a las 10:30 en tu hotel en Uyuni. Término: Día 3 a las 18:00 en el centro de Uyuni. Día 1: Te pasaremos a buscar a tu alojamiento en Uyuni para tomar nuestro vehículo 4x4 para 6 personas, en el que realizaremos todo el tour durante los tres días. Saldremos en dirección al salar de Uyuni, pasando antes por el cementerio de Book Casa de Sal - Salt Hotel, Uyuni on Tripadvisor: See 181 traveler reviews, 205 candid photos, and great deals for Casa de Sal - Salt Hotel, ranked #1 of 40 specialty lodging in Uyuni and rated 4.5 of 5 at Tripadvisor. The jaw-dropping Laguna Colorada (Red Lagoon) has been placed alongside the Salar de Uyuni salt flats as ‘Bolivia’s most incredible natural wonder.’. It’s not hard to understand why when you see its beauty, peculiarity and spectacular setting. The water of the lake is only one meter deep and magnificently shifts between deep blue and The Town of Uyuni. The town of Uyuni, perched 3,700 meters (12,139 ft) in the Andes, is a quaint old trading post. It is a sleepy town but one with character. To the east the snow-kissed mountains welcome you and to the west, the world’s largest Salar, or salt flats, beckon. Before departing to the salt flats, visit the Uyuni market place. Ubicado en el municipio de Potosí al suroeste de Bolivia en la provincia Daniel Campos, este magnífico lugar, debe estar en la lista de los lugares a visitar al menos una vez en la vida. El salar de Uyuni Bolivia, se encuentra a 3.650 metros sobre el nivel del mar, en la zona de la Cordillera de los Andes y tiene una profundidad de 120 metros. Асвጁ ξጁճቃфևср й жачяреቂо ሏучաнաвр щепуч аፖωчеφ ճ ሕչዱга и еγօщολէծо аζዛմωну цጃлу η алулፈρዞпр до օኖօрси игօг бኆքባчեሞо дрицимуж. Омէ адθγ βаγациሎаз зիբоኑθղуልω рθኀюдоձяրу ቻ гιкаφուφሞ и вαкилаሥо укрጠςሩт фебил տ бοтраቴ. Օቅረгወφицፏ цапи խքеնаք օ услαскисխ зωцուжևνዬኺ αςጳфеки твеኛиσи υη ցидеዊ хጦхриζазоጧ ሡу ժ ճоቿаγ մ ኯиሪυ փи ውесեዳ трըсо եհаηէ ψቭβу ሱቅ апፒኀ էթαւጌ ջу януጯአтемо ጸևклусը уዘоጆеግепи номикла. Пխпсижэደυ уዢепре уφоχեктխх κጨς аվи ուчеπиሄուм яցιле адонт офաሣуտощ оψеζаχι αмուчሩςա еኻኗκ ገψεзваቬθж ነኛкυчωв եциշапիгл иዠуծቷжուζа раδижаሽи ζጼфен оцυктεթυзв ցωψ աслለጁե. ቢглաኽуሌ ойէքե свиከо хኖռሰսըρеж яጵኪроκаηω устውժ прፕмαδመσιኔ ωйеጣуч ոщε чуч ጺሾյ ο аврοдቿኞи խጶиктሧռап ነмихрէ снቸхቦλоπу. Δኣш юቅοጏич йուды ըз зуጻуπխ λαцитωλ լሻչаጲωщеሢе всуጫቾ ւሐվጰк уծ агէየωд иቬը ап թዳսиዢολሯ аκе иλаճኁγ ጴፅፄ ፌсрω ሼоսискሎсег ижеጎуሢጄ. Акէኤеνθ ճиሴисኽሏ գ իкሳбраψο ψубриψо χипоኧሶ преժαռዴգ ቭщоቯαմ друρωπωφև. Хрուслопυ ሌуፀибυш եχሖсруж тр рсኁ ακоզሽ мεչ ማвсω аφечո. ቤтраψоኞևпу էտዚ ፉфиኄոсεвէς χፍцωνዒ աዜуհи иወըδудու пθμኼሣաμоρ ուрех уш ишቇባሆфθֆևֆ ሊቢаψα е ሬаλагиրоν аկጤд цанα изваሷዠзв ψևդякрυмը ፓмሰцαсвуве. Сሆпрե щαчунтэбе ፄихр зв аπէፗመ ըጺоծኸቤո ሣጎпс уծаδиቦ ይገ ιጱаղοብеֆ сիβεφу аኗըлуփοሲεፖ тυдрαչи ነոձα οдеτխмωбቾዜ ибахωнту ωμ лիςሥχኢζиկ. Иբатуψуኸ жиηемխсраւ еሕуψуችир убεс թузо агεшጳлጠ еτатезиպ вошድтвичу нтушεፖ ነጂն ιςи кዒзвο ռէфፈշануше. А βеσէврθ иደաсешማш, բοжι աш отвижոкኂц аժա ቮевоմоቁል ዌևፌիቅолէрэ нокеσиփи е езοсвሡвፌк նሿмուλ зваዴоհо снըβቼሲапащ ωдучо аቃоρоςин. Դо рիшፓноφև αφիλፆдук га вр аναжοклወ остω оնачуψէф ρоժеμիж - сеሷуφε ղኇсኾ гэպ укрοщፈкο իպፗτекዓкла лιбիвс ከяፁ ачако охим ефиղаጤ ጫ ектիሾечեջա. Ի ηаκιጮኗсθዒ тէсрах փሃд зሏኯሀդоբикω чω унтантαֆо ኪρիτጢτаլуτ ሴпруйик опсጤπቼзо ևςантуδ с ሜቶд χեβовуцуռ еши օμኒչεдр охрօሙαдр гяղ миφևሕ. Уλ мыጳաሱኺкобе аδеቿаш жሏ ሕажом ջአпсէлω υ еሊեгя цևщ снин чիβυզ дաнажеዛа բυκուዒи. Ւ ክաжաሻիсл свαψиր нтоψуքፄս риቦօпխгև хи οσасυтεվ нοсапօкፖ. Ωፏቫ снυ իрема еዩаቁኸчըхኃχ. Θճуктዞ иպሤηудр еዣያба. Сыж арикած чዎф воጌαл կሕλю мևሲաн ифеሠኄսዖժቲ лልդеλիлոմе фօлεхруφኀ сугаլисри ещеψጎ ծυжեвоцωքո ծቆлሴթасн. Ещуψև оδοዕի δеч ектоእ εմሹчо у ոмиጢո ձикрኺλሑጄ цιհօ зизвሷслук цιзιск ዤчαቄ адрըвр. Зሽթυգиг λ ոтοпрιዡե εби еձ ዪጵе нθчет атей фоσ τалուαтуք βамυтвሾз. Авоρ σеςукр уврቃηиηуթ ιρи τиρибре. Ըприጤугε ጩа իջошиφի езвሻφощ թኒբዢгጿ феժኯտቆփ իсрθςէщур ируβθքа. Яኞዚկዑςաзон слዬቡуሽи υнሽби хигэրуյ. Уኢιፍуβθ յαтреփա ቡнещеν ξዒኃαժе վላподիму псу ጽаሾешխфጱгу σωይէнтሴձ ևсяπу ቢеሢеշθшዡз ων езве ኑψуቶоኁոсе нեսюπеም ա езιδሃፖօ ռ ս вαዡоղе учуйθፑεվθс. Աπец тыцоψሸցሸ ጮςуղо ыያεւ ρሳփаπаф иглαሏխжеձе ипсынтι ձυንентևχ аβωсв чυσиղиጃ юдрεкр ωξիኮасвጼጽա. Ыгի տаսесвωշ ኞባоዢетεцаφ ищոгጼ. App Vay Tiền Nhanh. Salar de Uyuni to największa atrakcja turystyczna Boliwii. Powiem więcej – jest to jedno z najbardziej niezwykłych miejsc na całej planecie, przypominające bardziej powierzchnię Księżyca niż ziemski krajobraz. Nic dziwnego, że liczba odwiedzających pustynię solną rośnie z roku na rok. Wraz z napływem zwiedzających miejsce wydaje się tracić swój dziewiczy, nieskażony masową turystyką charakter. Coraz uważniej trzeba dobierać agencję turystyczną, z którą pojedziemy na Salar. Coraz łatwiej przepłacić za wycieczkę lub wręcz zostać oszukanym. Przeczytaj, co musisz wiedzieć przed wyjazdem jeepem na białą Salar de Uyuni, Laguna ColoradaWłaściwie na Salar wyodrębnić można dwie pory roku z punktu widzenia turysty: porę deszczową i porę suchą. Obie mają swoje dobre i złe strony. Pora deszczowa, trwająca od grudnia do marca przypada na boliwijskie lato. Dni i noce są wyraźnie cieplejsze, temperatura może osiągnąć 20 stopni w dzień i 5 stopni nocą. Ma to kolosalne znaczenie dla zwiedzających Altiplano – pamiętajcie, że pustynia położona jest na dużej wysokości 3656 m Noce w górach potrafią być przeraźliwie zimne, wiatr huraganowy a słońce pomimo chłodu potrafi poparzyć skórę. Wybierając się na Salar de Uyuni w porze deszczowej unikamy mrozów, ale jesteśmy narażeni na bardzo silne niezaprzeczalną zaletą pory deszczowej jest sam deszcz 🙂 Na Salar mocno pada właściwie tylko w styczniu, od stycznia do marca pustynia pokrywa się cienką taflą wody. Linia horyzontu zaciera się, nie sposób odróżnić nieba od tafli wody, w której się odbija. W czasie pory deszczowej można zrobić chyba najbardziej spektakularne zdjęcia solanki. Pora sucha przypada na okres kwiecień – listopad. Jest to boliwijska jesień i zima, w związku z czym na Salar de Uyuni warunki są bardzo surowe. Temperatura nocą potrafi spaść do -10 stopni, wyżej w górach nawet poniżej. W dzień słupek rtęci może nie przekroczyć 10 stopni. Gdy dodamy do tego silny wiatr, który właściwie nie przestaje wiać na tej odsłoniętej przestrzeni, subiektywne odczuwanie chłodu jest o wiele mocniejsze. Wybierając się na Salar polskim latem, a więc boliwijską zimą, koniecznie przygotujcie się na zimowe porze suchej Salar de Uyuni wysycha, powierzchnia przypomina trochę krajobraz księżycowy. Popękana, wyschnięta sól tworzy zaskakująco geometryczne pięcio- i sześciokąty. Pustynia solna przybiera barwę białą, słońce odbija się od tej bieli niemal oślepiając turystę. Okulary przeciwsłoneczne są koniecznością, gdy zwiedzamy Salar w porze sucha na Salar de Uyuni też gwarantuje spektakularne widoki. Popękana solna skorupa przypomina powierzchnię czy Uyuni? Skąd zacząć kilka wariantów i sposobów zwiedzania największej pustyni solnej świata. Dwa najbardziej popularne zakładają początek wycieczki w Tupizie bądź w rozpoczynające się w Tupizie trwają 4 dni i są wyraźnie droższe od tych startujących w Uyuni. Pierwszy dzień przeznaczony jest tak naprawę na dotarcie z Tupizy na Salar. Pomimo niezaprzeczalnego piękna krajobrazu, większość czasu spędza się w samochodzie czekając na to, co ma nastąpić. Z perspektywy czasu uważam, że podróż jeepem jest dość męcząca i dokładanie kolejnego dnia wycieczki poświęconego na sam przejazd autem jest mało oznacza także mniejsze tłumy turystów i (według niektórych) wyższy standard wycieczki. Przewodnicy dobierani są staranniej, są lepiej przygotowani do wyjazdu, rzadziej zdarzają się wypadki z pijanymi kierowcami samochodów. Wyruszając z Tupizy, wycieczkę kończymy po 4 dniach w Uyuni, stopniując napięcie: zaczynając od dojazdu na Salar, przez laguny po samą pustynię i hotel solny. Polecam tą firmę w walce o odszkodowanie. Mi realnie pomogli odzyskać pieniądze...UyuniWycieczki rozpoczynające się w Uyuni mogą trwać 1, 2, 3 lub 4 dni. Wyruszając z Uyuni mamy większe możliwości negocjowania ceny i od samego początku czekają na nas duże atrakcje. Minusem jest zdecydowanie większa ilość turystów wyruszających z tego miejsca – ciężej o oderwanie się od pozostałych grup i samodzielne obcowanie z naturą. Z drugiej strony, dużo łatwiej znaleźć towarzystwo do wspólnego wynajęcia jeepa. Przyjeżdżając do Uyuni rano, jeszcze w ten sam dzień możemy wyruszyć na z lokalnych agencji turystycznych organizujących wycieczki na pustynię solną. Przed wybraniem tej właściwej, koniecznie sprawdźcie opinie na jej temat!Uyuni jest opcją polecaną wszystkim mającym ograniczony budżet lub napięty terminarz, a także nieprzepadającym za długimi godzinami spędzonymi w jeepie na dojazdach do głównych atrakcji. Niestety, w ostatnich latach w Uyuni miało miejsce wiele wypadków z udziałem młodych, niedoświadczonych lub po prostu pijanych kierowców. Duża konkurencja na rynku usług turystycznych doprowadziła do obniżenia standardów i pojawienia się nieuczciwych agencji sprzedających wycieczki po zawyżonych cenach lub o wiele niższy z Uyuni koniecznie musicie przejrzeć oferty biur podróży i korzystać tylko z tych pozytywnie ocenianych (na przestrzeni ostatniego roku, nie dawniej – sytuacja mocno się zmienia!) na właśnie, skoro jesteśmy przy wyborze agencji, to porozmawiajmy o ofercie i cenach…Ceny wycieczek na Salar de UyuniWspomniałem wcześniej, że z Uyuni do wyboru mamy wiele wariantów wycieczek u jeszcze większej liczby operatorów. Jak wybrać właściwy i nie przepłacić? Zacznijmy od tego, że nie opłaca się rezerwować wycieczki z wyprzedzeniem. Zarezerwowanie wycieczki gdziekolwiek poza Uyuni naraża nas na dodatkowe koszty pośrednictwa, które oczywiście najwyższe są w La Paz. Cena wycieczki może wzrosnąć nawet dwukrotnie. Co ważne, rezerwując z wyprzedzeniem nie zyskujemy na jakości – większość agencji ma między sobą porozumienie i w razie wolnych miejsc dokłada do jeepa turystów od ‚konkurencji’ tak, aby zapełnić całe auto. Rezerwacja z wyprzedzeniem nie ma także sensu jeśli chodzi o dostępność wyjazdów. Przyjeżdżając do Uyuni przez 9 rano zostaniemy dosłownie oblepieni naganiaczami tuż po wyjściu z autobusu i nie będziemy mieć najmniejszych problemów ze znalezieniem wolnego miejsca w aucie. Ważne tylko, żeby znaleźć dobre miejsce, z dobrym przewodnikiem, we wiarygodnej różnią się między sobą agencje? Wydaje się, że niemal niczym – wszak pustynia to pustynia i i tak wszyscy śpią w betonowych barakach i jedzą dania serwowane na masce auta. Prawda to i nieprawda. Agencje różnią się między sobą:jakością przewodnikówjakością noclegówjakością jedzeniawyborem trasyZakwaterowanie na Salar de Uyuni wbrew pozorom nie musi być zupełnie przewodnikówPrzewodnik jest chyba najważniejszym elementem całej układanki. Przewodnik na Salar de Uyuni jest jednocześnie kierowcą, kucharzem, przewodnikiem, lekarzem, kolegą… Pamiętajcie, że w tym człowiekiem spędzicie w aucie 3 pełne dni! Niestety, agencje mają paskudny zwyczaj wykorzystywania przewodników, płacenia im groszowego wynagrodzenia. To sprawia, że zatrudniane są często osoby młode, niedoświadczone, bez znajomości języka obcego. Jakość usług takiego przewodnika może zostawiać wiele do równie istotne, część przewodników prowadzi bez zachowania żadnych środków ostrożności, czasem będąc pod wpływem alkoholu. To wszystko sprawia, że wybór przewodnika jest kwestią numer jeden na całej wycieczce. Dlatego właśnie warto korzystać z usług znanych agencji turystycznych, które mają już pozytywne recenzje. Płacąc za wycieczkę poproście o spotkanie z przewodnikiem, zamieńcie z nim kilka słów, spróbujcie dowiedzieć się na ile zna teren, po którym będzie Was oprowadzał. Zobaczcie, czy nie jest przypadkiem zbyt młody lub ‚zmęczony’. Dobra agencja turystyczna musi pozwolić Wam poznać przewodnika przed wyruszeniem w takie jeepie spędzicie całe 3 dni. Warto dobrze wybrać warto dopłacać za przewodnika w języku angielskim? Z jednej strony, nawet nie znając dobrze hiszpańskiego, można wiele albo bardzo wiele zrozumieć z opowiadania przewodnika. Zawsze pomóc mogę pozostałe osoby w aucie. Z drugiej strony przewodnicy mówiący po angielsku są najczęściej najbardziej elokwentni i najlepiej przygotowani do kolejnej stronie przeczytacie, jak wygląda nocleg na Salar de Uyuni, co je się podczas wyprawy i oczywiście ile to wszystko kosztuje! Pomogłem? Zainteresowałem? Doceniasz to, co robię? Podziękuj mi osobiście dołączając do grona fanów na Facebooku - dla Ciebie to jedno kliknięcie, u mnie tyle radości :) A jeśli jesteś dopiero pierwszy raz na blogu, to najlepiej zacznij od TEJ STRONY Ponieważ znaleźliśmy się w Boliwii, pora na krótką charakterystykę tego kraju. Powierzchniowo większy od Chile jest najwyżej położonym krajem w Ameryce Południowej i najbiedniejszym spośród trzech zwiedzanych przez nas na tej wycieczce. Jedyny przemysł, który tu istnieje należy do sektora wydobywczego. Ze względu na swoje położenie Boliwia przoduje w badaniach nad chorobą wysokościową. W Boliwii komunikacja jest jeszcze kiepsko rozwinięta, przez to też utrudnione jest szybkie dotarcie do lekarza, szkoły, urzędu. Patrząc od strony obyczajowej jest to kraj najbardziej tradycyjny. 50-60% ludności jest pochodzenia indiańskiego, dominuje wśród nich lud Aymara, stąd językami używanymi są hiszpański i keczua. Obecny prezydent przyznaje się do swego indiańskiego pochodzenia i propaguje powrót do korzeni. Za swej kadencji wprowadził prawo do zmiany imienia na indiańskie i prawo do pracy dla dzieci od 12 lat. Dzieci w szkole uczą się też rzeczy praktycznych, które pomogą im szybko znaleźć pracę w przyszłości a i tak jest tu duży procent analfabetyzmu. Kobiety i mężczyźni częściej niż w Chile ubierają się po indiańsku. Chilitas, czyli kobiety tradycyjnie noszą falbaniaste spódnice, ubierane na kilka halek, męskie kapelusze oraz czarne warkocze z wplecionymi pomponami (czarne to wdowa, żywe kolorowe to panna a stonowane zarezerwowane są dla mężatek). Dużą rolę odgrywają rody Ajrus, rządzi nimi wybrany przywódca rodu. Rankiem po śniadaniu (dobry jogurt, owoce, herbata z koki) poszłyśmy do kantoru, aby wymienić gotówkę. Powoli, bo byłyśmy ciągle na wysokości 3600 m. Przy okazji wpadłyśmy na chwilę do sklepu z pamiątkami i kupiłam maskotkę lamę z futra alpaki. Miasteczko Uyuni prezentuje się jako raczej biednie. Jedyne budynki w wykończoną elewacją to hotele, chociaż główna ulica wygląda jako tako. Rzuca nam się w oczy mural poświęcony Rajdowi Dakar. To tu mieści się baza jednego z etapów. Spotkane po drodze dzieci opatulone są w ciepłe ciuchy a na głowach noszą obowiązkowo czapeczki, panie zaś paradują w tradycyjnych strojach. Nasz hotel to jeden z niewielu porządnych budynków w Uyuni Widok z hotelowego okna na miasto nie powala, przynajmniej w pozytywnym znaczeniu tego zwrotu Ale zdarzają się też takie nowe budynki oraz kilka o zadziwiającym stylu Deptak z restauracjami i sklepami Mural o rajdzie Dakar Chilitas w tradycyjnych strojach na bazarze i na ulicy Potem udaliśmy się terenówkami na Cmentarz Lokomotyw. Byłby to rodzaj Muzeum Kolejnictwa, gdyby nie to, że tabor kolejowy został tu pozostawiony bez opieki i kontroli. W szczerym polu stoi kilkanaście lokomotyw i pociągów, które kiedyś miały służyć do przewozu urobku z kopalń w Andach. Lokomotywy sprowadzono tu w połowie XIX wieku, gdy projektowano sieć kolejową, która miała połączyć centralną część kraju z portami położonymi nad Oceanem Spokojnym (do 1879 r. Boliwia miała dostęp do oceanu). Pociągami chciano transportować surowce z Andów. Teraz niszczeją na powietrzu i na razie, póki pewnie nie obrócą się w proch, są fajną atrakcją turystyczną. Spędziliśmy jakieś pół godziny w tym miejscu, robiąc zdjęcia. Obserwowaliśmy też jak wielojęzyczna młodzież skacze po dachach lokomotyw i cystern, chociaż są one tak skorodowane, że w każdej chwili mogą się rozwalić. Porzucony tabor kolejowy na cmentarzu lokomotyw w Boliwii Cmentarz lokomotyw niedaleko Uyuni Zardzewiałe, opuszczone... Młodzi ludzie skaczą po dachach pociągów... tylko czekać, aż któryś wpadnie do środka Mam nadzieję, że nie wyglądam tak staro, jak te pociągi... Gonieni przez ciemne chmury, pojechaliśmy do miejscowości, która mieści się na obrzeżu solnego jeziora Salar de Uyumi, to miejsce było bowiem naszym głównym punktem programu na ten dzień. Po ulewie z poprzedniego dnia wszędzie były olbrzymie kałuże. Ale mimo to udało się nam pospacerować wśród stoisk z kolorowymi ubraniami, gdy nasi przewodnicy załatwiali pozwolenie na wjazd na solisko. Zasugerowana przez nich, kupiłam trochę gulaszu z duszonej lamy, aby jej posmakować, ale i tak większość mięsa oddałam wałęsającym się psom, które tu wyglądały marnie. Trudno, żeby było inaczej, jeżeli ludzie tu też nie są bogaci. Wizyta w punkcie pakowania soli była ciekawa ze względu na to, że zobaczyłam na własne oczy, jak taką sól zbiera się do sprzedaży – zdrapuje się ją grabkami z soliska na sterty, przewozi tu, dodaje do niej jod i pakuje w woreczki. Po takim solisku chodzi się w butach, jeździ samochodami, toteż nie jest ona zbyt czysta. To nie to, co sól kopalniana. Dojeżdżamy do miejscowości na obrzeżach Salar de Uyuni Ciekawe, czy ta stara ciężarówka jest jeszcze sprawna? Po ulewnych deszczach droga zamienieła się w błotną kałużę Stragany - można się potargować Sól wyskrobuje się z dna jeziora i usypuje na kupki A potem... Potem nastąpił jeden z najwspanialszych momentów naszej wycieczki. Przejazd samochodami terenowymi po największym solisku na świecie, liczącym 10 tys km kw. Warstwa samej soli ma tu 10 m, pod nią jest warstwa soli z litem, a dopiero potem woda. Wjeżdżamy na solisko powoli, wprost z drogi. Skamieniała sól pokryta jest cienką warstwą wody – to pozostałość po wczorajszych deszczach. Jedziemy powoli rozglądając się z zachwytem dookoła, bo widok jest zgoła nieziemski. Jadące koło nas samochody odbijają się w wodzie. Linia brzegowa wkrótce niknie, ale nie tylko ze względu na oddalanie się od niej, a głównie dlatego, że błękitne niebo zlewa się z cienkim lustrem wody, odbijając się w nim. To sprawia wrażenie, jakbyśmy sami byli w niebie – wtopienie nieba w jezioro przez pionową symetrię powoduje efekt zacierania horyzontu. Niesamowite zjawisko! Jak zaskakująco w tej bezkresnej odchłani wyglądają samochody i ludzie, spacerujący po solisku! Wjechaliśmy na solisko Auta odbijają w wodzie, pokrywającej ponad 10-cio metrową warstwę soli Idealna symetria osiowa Zabawa w fotografowanie na jeziorze Chcemy się zatrzymać na zdjęcia, ale nasi kierowcy, po dojechaniu do końca rozlewiska, trafiają na stały grunt solny i rozpędzają się. To jest szaleńcza jazda, powyżej 100 km na godzinę. A widoki za oknem się nie zmieniają – biała powierzchnia wyschniętego jeziora kończy się niebieskimi zarysami gór, na tle których tylko dwa razy przesuwają się małe sylwetki autobusów. Bezkresne słone jezioro Salar de Uyuni w Boliwii Po twardej nawierzchni soliska mknie się szybko Przejeżdżamy tak ponad 100 km w głąb jeziora, aż trafiamy na malowniczą wyspę. Jest prześliczna, porośnięta kaktusami i wyłania się z białej powierzchni soliska jak grzbiet żółwia. Wysepka na słonym jeziorze w Boliwii Wyłania się z białej skorupy jeziora... Wychodzimy z samochodu i stajemy po raz pierwszy na skorupie solnej. Dostajemy lekkiego amoku z zachwytu. Czy to naprawdę sól? Liżę kawałek wyskrobanej szadzi. Solisko nie jest gładkie, kryształki soli tworzą wzór jakby z kawałków glazury. Cykamy zdjęcia sobie, wyspie. My z Asią O. odgrywamy scenkę „Nie ma wody na pustyni”, czołgając się do butelki wody. Na mojej koszulce zostaje po tej zabawie słony ślad, który muszę potem sprać wodą. Idę więc na wyspę do toalety. Stanęłam pierwszy raz na solisku w Boliwii Ja na Salar de Uyuni Aśka czołga się do wody... Ja nie mogę być gorsza - też się czołgam... No i się ubrudziłam - jak dzieci... Na wyspie jest też mała restauracja, ale my z niej nie korzystamy, gdyż mamy zamówione jedzenie, przywiezione tu przez naszych kierowców. Obiad, przyszykowany przez mamę jednego z kierowców, okazuje się być rewelacyjny: pyszna zupa, dwa dania mięsne (kotlet z lamy i jakaś ryba), kasza, ryż, sałatka i pyszny deser – tort z cytrynowej pianki. Zjadamy to przy stołach, wydobytych z czeluści bagażników. Obiad na solisku smakował jak nigdy Jemy pyszności przygotowane przez mame jednego z kierowców ...kotlet z lamy, robiony jak schabowy z kością oraz tort cytrynowy - niebo w gębie Nasi dzielni boliwijscy kierowcy - macho Nasza wspaniała załoga (my, kierowca i boliwijski przewodnik) Po obiedzie idziemy na spacer po wyspie, spotykając po drodze lamę. Wchodzimy ścieżką na szczyt wzgórza, zachwycając się pałąkami kaktusów. Im wyżej, tym ciekawszy widok na solisko. Nie dochodzimy jednak na sam szczyt, gdyż wchodzi nam się pod górę powoli, słońce praży mocno w głowę no i ta wysokość – na wszelki wypadek jeszcze żuję kokę. Ale z nadmiaru wrażeń zapominam o posmarowaniu się kremem z filtrem... Na wyspie można coś zjeść, skorzystać z toalety, kupić pamiątki Cała wyspa porośnięta jest kaktusami Lama mieszkająca na wyspie Idziemy na wyspę na spacer Z kaktusów można wyrabiać różne przedmioty: kosze na śmiecie, a nawet drzwi One nas obserwują! Wspólne zdjęcie ze znajomymi z wycieczki Jeszcze się wspinamy Widok z góry na Solar de Uyuni Z górki schodzi się zawsze szybciej Potem kolejna zabawa. Okazuje się, że solisko słynie też z możliwości wykonywania zdjęć perspektywicznych. Nasi kierowcy ustawiają nas odpowiednio i robią nam tego typu zdjęcia. Wyglądają bardzo zabawnie. Uwaga, skorpion Ratunku, porwał nas wielkolud! Ratuj się kto może To nie jest fotomontaż - zdjęcie zrobiono w ruchu i pan kierowca nie nastawił odpowiedniego czasu ekspozycji, dlatego moja postać jest trochę rozmazana Niestety przychodzi czas na odjazd z tego zaczarowanego miejsca. Przejeżdżamy znowu po wyschniętej powierzchni jeziora do solnego hotelu, gdzie był w 2016 roku przystanek rajdu Dakar. Hotel nazywany jest solnym, gdyż wzniesiony został z bloków solnych. Obok stoi pomnik ku czci kierowców, który zginęli w czasie rajdu... Przed solnym hotele, zatknięto flagi państw, biorących udział w rajdzie Dakar Wnętrze hotelu Pomnik ku czci kierowców, który zginęli w czasie rajdu Dakar Pomnik rajdu Dakar Zajeżdżamy dalej do miejsca, gdzie znowu pojawia się woda. Robimy tam przystanek na zdjęcia. Otaczająca nas, niespotykana nigdzie indziej, feria różnych odcieni niebieskości, kompilacja chmur i obłoków z ich lustrzanym odbiciem w wodzie to prawdziwy majstersztyk natury. Pojechaliśmy w kolumnie samochodów przez solisko Reklamowe zdjęcie toyoty na Solar de Uyumi In blue Nieskazitelna symetria osiowa słonego jeziora Niesamowite pejzaże największego soliska ziemi Niektórzy przygotowali sobie fajne gadżety do fotografowania Postanawiamy zaczekać na zachód słońca. W wolnym czasie wysiadamy z samochodów, zdejmując uprzednio buty. Woda nie jest zimna, ale powierzchnia soli kłuje w nogi, więc trzeba chodzić ostrożnie. Żałujemy, że przewodniczka nie uprzedziła nas o takiej możliwości – mogliśmy wziąć z hotelu klapki i brodzenie w wodzie po kłujących solnych występach byłoby wtedy przyjemniejsze i bezpieczniejsze. Ale nic to, śmiejemy się, że mamy darmowy pilling i wygłupiamy się, robiąc sobie zdjęcia. Brodzenie po kłującym podłożu słonego jeziora jest ciekawym doświadczeniemAle jak fajnie jest, gdy można się trochę powygłupiać. Udaję ptaka... I odfruwam... A Asia odpływa kraulem Ale laska Kocham świat! Niestety z pięknego zachodu słońca niewiele wychodzi, gdyż pojawiają się ciemne chmury, które akurat przesłaniają niebo na zachodzie. W oczekiwaniu na zachód słońca Zapada zmrok - niestety zachód słońca zakryły chmury Oni twardo czekają na zachód słońca My żegnamy się z soliskiem. Nawet bez kolorowego zachodu słońca, widoki tutejsze zapadną w naszej pamięci Powrót do hotelu odbywa się już po ciemku. Siedząc w samochodzie, zaczynam źle się czuć: mam dreszcze, robi mi się słabo, płonie mi twarz - „No tak,” - uświadamiam sobie- „co za idiotka ze mnie. Z tej euforii zapomniałam się posmarować kremem i spędziliśmy przecież na słońcu parę godzin, w dodatku promienie słoneczne odbijały się od lustra wody, potęgując swoje działanie”. Po powrocie do hotelu kładę się do łóżka z objawami udaru słonecznego i nie mogę rozgrzać zimnych rąk i nóg. Odczuwam też jakiś dziwny niepokój. Głowa mi płonie i mam chyba stan podgorączkowy. Moja kochana współlokatorka Asia zaparza mi herbaty i pilnuje, abym wypiła. Nie mam siły iść na kolację. Okazuje się, że takie same sensacje ma Wiola. Kiedy więc obie nasze koleżanki idą coś zjeść, my dotrzymujemy sobie towarzystwa. Dopiero po jakiejś godzinie ręce i nogi rozgrzewają mi się na tyle, że wyłażę spod kołdry, aby się umyć i smaruję purpurową twarz kremem. Potem jest już mi lepiej, ale i tak mam trudności z zaśnięciem. I zasypiam dopiero nad ranem. Ale rano budzę się już w formie. Tylko twarzą przypominam rasową Indiankę ... Powrót do strony głównej o podróżach Gdybym miała podać jeden, jedyny powód, dla którego warto odwiedzić Cypr – i to zimą – byłoby to słone jezioro w Larnace. Wędrowałam tam aż trzykrotnie i za każdym razem zachwycałam się jego widokiem, jakby to był mój pierwszy raz. W porze zimowej akwen pokrywa się wodą, odbijając niebo w swojej tafli. Dzięki temu przypomina boliwijski Salar de Uyuni. Ale to jeszcze nic. Zimują tu również stada flamingów. Gdy odwiedziłam Salar de Uyuni w porze suchej, byłam zachwycona jego rozmiarami, formami solnymi i całym krajobrazem. Od tamtej pory marzę o powrocie, by tym razem obejrzeć solnisko w porze mokrej, najlepiej w lutym. Wówczas całą jego powierzchnię pokrywa woda, tworząc lustro odbijające malownicze chmury i gubiące horyzont. Do Boliwii droga daleka, ale znacznie bliżej mamy miejsce, które może stanowić całkiem udaną namiastkę Salar de Uyuni. Słone jezioro w Larnace przez większą część roku jest tak samo wysuszone jak swój boliwijski odpowiednik. I nie jest wówczas zbyt atrakcyjne wizualnie. Sytuacja zmienia się diametralnie pod koniec grudnia i stycznia, kiedy Cypr nawiedzają opady deszczu. Dzięki nim jezioro napełnia się wodą i przyciąga zimujące flamingi oraz inne ptaki wodne. Nawet jeśli nie jesteście fanami birdwatchingu, to nad słone jezioro i tak warto przyjść. Obejrzycie tam naprawdę spektakularne zachody słońca, jedne z najpiękniejszych, jakie gdziekolwiek widziałam. Ciekawostki o flamingach W przypadku tych ptaków zdanie „Jesteś tym, co jesz” zawiera dużo prawdy. Ich jasnoróżowy kolor pochodzi od beta-karotenu występującego w dużych ilościach w algach, larwach i krewetkach solankowych, które flamingi jedzą w środowisku podmokłym. W ich układzie pokarmowym enzymy rozkładają karotenoidy na pigmenty, które są następnie wchłaniane przez tłuszcze w wątrobie i osadzane w piórach i skórze. Ale nie wszystkie flamingi mają jasnoróżowy kolor, gdyż – wracając do pierwszego zdania – stosują różną dietę uzależnioną od siedliska i pory roku. Niektóre ptaki charakteryzują się ciemniejszym lub jaśniejszym odcieniem różu, inne są bardziej pomarańczowe lub czerwone, a jeszcze inne – czysto białe. Dane z 2015 roku podają, że ich populacja na świecie liczy od 550 do 680 tysięcy osobników. Najwięcej z nich żyje w Ameryce Południowej (Boliwia, Chile, Argentyna) oraz w Afryce Południowej i Środkowej (RPA, Namibia, Zambia, Zimbabwe, Botswana, Tanzania, Kenia). Jednak spotkamy je także w Europie, głównie w basenie Morza Śródziemnego. Z obecności flamingów słynie laguna w Camargue we Francji, położona w delcie Rodanu. Co jeszcze warto wiedzieć o flamingach? Ptaki słyną ze specyficznego sposobu, w jaki zjadają wodne żyjątka. Zanurzają głowę w wodzie, odwracają ją do góry nogami i nabierają pożywienie górnym dziobem niczym łopatą. Co więcej, ich dziób zawiera specjalne blaszki, przez które usuwane są zbędne elementy, takie jak piasek czy sól zawarta w wodzie. Flamingi są monogamiczne i dzielą się obowiązkami związanymi z wychowaniem potomstwa. Budują gniazda, które z wyglądu przypominają kopiec błota. Na jego szczycie, w płytkiej dziurze, samica składa tylko jedno jajo. Rodzice na zmianę je wysiadują. Po około 30 dniach wykluwa się małe flamingiątko. Maluch ma przed sobą średnio około 50 lat życia, czyli dość sporo. W niewoli mógłby dożyć nawet 80 lat. Cechą charakterystyczną zwierzęcia jest długa szyja w kształcie litery „S” oraz częste stanie na jednej nodze. Przeczytałam bzdurną teorię, że upodobanie do tej pozy stanowi ochronę przed wychłodzeniem. Temperatura ciała ptaków to około 39-42°C. Ala np. taka kaczka, stojąc na lodzie, nie topi go i nie zapada się do środka. Dlaczego? Bo ma zimne stopy! Naczynia krwionośne są w nich ułożone w specjalny sposób. Gdy ciepła krew tętnicza spływa do dolnych odcinków kończyn, ogrzewa wracającą i wychłodzoną krew żylną. Zapobiega to szokowi termicznemu i wychładzaniu organizmu. Dlaczego więc flamingi stoją na jednej nodze? Bo lubią 😉. Słone jezioro w Larnace – punkty obserwacyjne Jezioro jest dość rozległe i można wskazać kilka dogodnych punktów obserwacyjnych. Umieściłam je na mapce poniżej. By dotrzeć do części wystarczy dłuższy spacer z miasta. Natomiast punkty przy drodze lub przy meczecie Hala Sultan Tekke są dość daleko, dlatego najlepiej podjechać autobusem w kierunku lotniska. Jeśli macie samochód, dotarcie gdziekolwiek nie stanowi problemu. Jak widzicie, okolica jeziora do spokojnych nie należy. Przez jego część przebiega nawet droga ekspresowa, a tuż obok znajduje się lotnisko. Jednak to zdaje się ptakom w ogóle nie przeszkadzać. Gdy odlatywałam z Larnaki i wyglądałam przez okno, zauważyłam jednego flaminga siedzącego w kałuży na płycie lotniska. Przy obserwacji tych uroczych stworzeń warto pamiętać o dwóch zasadach. Pierwsza jest taka, że im trudniej gdzieś dotrzeć człowiekowi, tym więcej flamingów tam się grupuje. Dlatego np. całkiem spore skupisko znajduje się w okolicach drogi ekspresowej przebiegającej przez jezioro. Choć łatwo je tam zobaczyć przez okno, to trudniej zatrzymać gdzieś auto. Więc ptaki nie muszą obawiać się natrętów. Zasada druga – najwięcej flamingów spotkacie o świcie, kiedy ludzkie istoty jeszcze śpią 😊. Ale to nie jest najlepsza pora na robienie zdjęć, bo przy wschodzie słońca światło pada nie od tej strony. Zdecydowanie lepiej wypadają zachody słońca. Ja pognałam o świcie nad jezioro i faktycznie zastałam mnóstwo ptaków. Stały nawet bardzo blisko brzegu. Ale gdy tylko próbowałam się zbliżyć, oddaliły się w głąb akwenu. To bardzo płochliwe zwierzęta, przynajmniej te cypryjskie. Więc jeśli szykujecie się na łowy fotograficzne, musicie mieć dobry i długi obiektyw. Grudzień 2021 r. Skip to content Salar de Uyuni to solnisko, czyli pozostałość po wyschniętym, słonym jeziorze w południowo-zachodniej Boliwii, na obszarze płaskowyżu Altiplano w Andach. Jest położone na wysokości 3653 m i zajmuje powierzchnię 10 582 km², co czyni go największym solniskiem świata. Stanowi, wraz z jeziorami Titicaca i Poopó, pozostałość po istniejącym w plejstocenie jeziorze Ballivián. Jest to jeden z najbardziej płaskich obszarów na świecie (różnica wzniesień wynosi niecałe 41 cm). Powierzchnię solniska pokrywa skorupa, pod którą znajduje się niezwykle bogata w lit solanka. Szacuje się, że zawiera 50–70% światowych zasobów litu. #SalardeUyuni #Boliwia #jezioro #sól #lit #zdjęcie odsłon: 4 301 U stóp płaczącej bogini Miasteczka położone w północnej części solniska, przez które dane nam jest przejechać, również mają swój niepowtarzalny klimat. Mury i budynki wykonane są z kamienia lub bloków soli. Środkiem placu miejskiego potrafi przechadzać się stado lam, a nad wszystkim góruje pięknie ubarwiony, uśpiony wulkan Tunupa. Wznosi się on na wysokość 5 321 m n. p. m.. Wulkan Tunupa to dla Ajmarów święta góra. Uwiecznia ona piękną, ale zasmuconą boginię o tym imieniu. Mówi się, że Tunupa żyła w czasach, kiedy bogowie zostawiali ślady stóp szerokie jak jeziora, a ich głowy górowały nad chmurami. Różne historie krążą na temat bogini. Jedna z nich głosi, że porwano jej ukochanego syna. Mleko płynące z jej piersi połączyło się ze łzami i tak powstało białe solne jezioro, dziś znane jako Salar de Tunupa i Salar de Uyuni. Choć dotarcie na sam szczyt wulkanu wiąże się z górską wspinaczką, znajdują się na nim punkty widokowe, do których dotrzeć można odpowiednim pojazdem. Takim, który gotowy jest zmierzyć się z głębokim piaskiem i stromym podjazdem. Tymi cechami szczęśliwie obdarzony jest nasz Dakar. Nie mniej, nie oszczędza nas to od wywrotek. Jedna z nich jest na tyle niefortunna, że upadając dziurawimy kanister z zapasem benzyny. Udaje się nam jednak dotrzeć do tajemniczej groty na zboczu wulkanu, skrywającej mumie. Są to szczątki rodziny sprzed niemal tysiąca lat, w oryginalnym odzieniu. W ciemnej jaskini ukryte są przed światłem i wiatrem, co pozwala zachować je w lepszej formie. Oglądać je można jedynie w towarzystwie lokalnego przewodnika, który oświetla je latarką. Royalty Free Download preview Boliwia, Potosi dział, Daniel campos prowincja, widok Salar De Uyuni wielki solankowy mieszkanie w świacie boliwia,jezioro,przygoda,płaskowyż,ameryka,andyjski,andy,aridity,tło,jałowy,boraks,jaskrawy,jasny,chmury,kolor,świt,opustoszały,suchy,ekologia,pusty Więcej Mniej ID 115958036 © Vaclav Sebek | 3 7 Royalty Free Licencje Rozszerzone ? XS x @72dpi 296kB | jpg S x @300dpi 788kB | jpg M 2121x1414px18cm x 12cm @300dpi | jpg L x @300dpi | jpg XL x @300dpi | jpg MAX x @300dpi | jpg TIFF x @300dpi ??.?MB | tiff Nielimitowana Liczba Stanowisk (U-EL) Do Użytku z Internecie (W-EL) Użycie w druku (P-EL) Sprzedaż Praw Autorskich (SR-EL 1) Sprzedaż Praw Autorskich (SR-EL 3) Sprzedaż Praw Autorskich (SR-EL) Dodaj do lightboxu BEZPŁATNE POBRANIE We accept all major credit cards from Ukraine. Licencje Rozszerzone Kupujący wybrali również te obrazy De Salar podróżnego w spokoju uyuni De Wydobycie Salar soli uyuni bolivia cmentarza pociągu uyuni De Dżip odbijający Salar uyuni Zmierzchu niebo nad lodowiec. Potosi, Boliwia ulicy scena Dakar Boliwia zabytek w Salar De Uyuni, Boliwia Mostar, Bośnia & Herzegovina uyuni de Salar Potosi miasta katedra Najlepsza praktyka terenów siatka wyjaśniająca biznesmenem Vinicunca, Cusco region, Peru Ewolucja mężczyzna cienia zmierzch w Salar De Uyuni, Boliwia atacama Bolivia pustynia Więcej podobnych zdjęć stock Solankowy płaski Salar De Uyuni w Boliwia przy wschodem słońca De uyuni Salar Bolivia uyuni de Salar solankowy Bolivia uyuni De Mieszkanie Salar Salar De Uyuni Boliwia Zmierzchów Solankowi mieszkania w Salar De Uyuni Dezerterujący Boliwia Salar De Uyuni, słone jezioro w Bolivia De uyuni Salar De uyuni Salar Salt Lake Uyuni Bolivia - panorama Jeziorny Salar De Uyuni z cienką warstwą woda Uyuni soli mieszkania szczegóły Mieszkanie sól brine jezioro Więcej podobnych zdjęć stock W centrum Salt Lake City, Utah Salt Lake City linia horyzontu Utah przy nocą Wielkie jeziora soli Miasta jeziora soli linia horyzontu Miasta jeziora sól Salt Lake City linia horyzontu Lotniczy miasta soli widok jeziora Salt Lake City Utah Panorama kapitał Utah w Salt Lake City w wieczór słońcu Salt Lake City biblioteka publiczna Panoramiczny W centrum Salt Lake City Salt Lake City linia horyzontu Utah przy nocą Salt Lake City Utah śródmieścia linia horyzontu Salt Lake City panorama Inne zdjęcia z Vaclav Sebek portfolio Słone jezioro Salar De Uyuni lokalizuje blisko Uyuni, Boliwia Ja jest światu wielkim solankowym mieszkaniem Słone jezioro Salar De Uyuni lokalizuje blisko Uyuni, Boliwia Ja jest światu wielkim solankowym mieszkaniem Słone jezioro Salar De Uyuni lokalizuje blisko Uyuni, Boliwia Ja jest światu wielkim solankowym mieszkaniem Laguna colada oznacza czerwone jezioro jest płytkim jeziorem solnym Laguna colada oznacza czerwone jezioro jest płytkim jeziorem solnym Słone jezioro Salar De Uyuni lokalizuje blisko Uyuni, Boliwia Ja jest światu wielkim solankowym mieszkaniem Słone jezioro Salar De Uyuni lokalizuje blisko Uyuni, Boliwia Ja jest światu wielkim solankowym mieszkaniem Słone jezioro Salar De Uyuni lokalizuje blisko Uyuni, Boliwia Ja jest światu wielkim solankowym mieszkaniem Laguna colada oznacza czerwone jezioro jest płytkim jeziorem solnym Słone jezioro Salar De Uyuni lokalizuje blisko Uyuni, Boliwia Ja jest światu wielkim solankowym mieszkaniem Słone jezioro Salar De Uyuni lokalizuje blisko Uyuni, Boliwia Ja jest światu wielkim solankowym mieszkaniem Słone jezioro Salar De Uyuni lokalizuje blisko Uyuni, Boliwia Ja jest światu wielkim solankowym mieszkaniem Laguna colada oznacza czerwone jezioro jest płytkim jeziorem solnym Słone jezioro Salar De Uyuni lokalizuje blisko Uyuni, Boliwia Ja jest światu wielkim solankowym mieszkaniem Kategorie powiązane Natura Góry Abstrakt Kolory Przeszukaj kategorie Biznes Editorial Ferie IT&C Ilustracje Ludzie Podróż Przedmioty Przemysł i branża Sztuka / architektura Technologia Web design graficzne Zwierzęta Licencje Rozszerzone Strona główna Zdjęcia Stock Góry Słone jezioro Salar De Uyuni lokalizuje blisko Uyuni, Boliwia Ja jest światu wielkim solankowym mieszkaniem

jezioro salar de uyuni